James Bond zat al veel te lang gevangen tussen de nostalgie van GoldenEye en een lange lijst van vergeetbare verfilmingen. Daar was echter IO Interactive, een briljante studio achter Hitman, maar die moest nog bewijzen dat ze iets groters, filmischer en veel emotioneler konden maken.
007 First Light probeert het personage niet volledig opnieuw uit te vinden. Wat de film wel doet, is veel complexer: hij bouwt een jonge, imperfecte en verrassend menselijke versie van de beroemdste geheim agent uit de filmgeschiedenis, waarbij stealth, actie en spektakel worden gecombineerd met aanzienlijk meer persoonlijkheid dan de trailers deden vermoeden.
Een interessanter personage
Hier hebben we niet te maken met de Bond die in een perfect smokingpak een kamer binnenkomt en altijd tien plannen klaar lijkt te hebben. We hebben te maken met een jonge agent die nog moet leren om het koelbloedige monster te worden dat we kennen.
First Light functioneert bijna als een nauwelijks verhuld oorsprongsverhaal. Er zijn achtervolgingen, internationale complotten, charismatische schurken en onmogelijke gadgets, maar er is ook een constant gevoel van leren en evolutie. Bond maakt fouten, improviseert en neemt impulsieve beslissingen. Soms lijkt het zelfs alsof hij puur op zijn intuïtie vertrouwt.
Het script behoudt niet altijd hetzelfde niveau. Er zitten een paar voorspelbare wendingen in en sommige bijfiguren verdwijnen te snel uit het verhaal, maar over het geheel genomen slaagt de film erin iets heel moeilijks te bereiken: deze nieuwe versie van Bond interessant maken, zelfs wanneer de explosies stoppen.
De oorsprong van Hitman
Ja, het DNA van Hitman is aanwezig. Er zijn relatief open levels, meerdere manieren om doelen te bereiken, alternatieve routes en een ontwerp dat observatie beloont. Maar First Light streeft niet naar de bijna obsessieve vrijheid van de Agent 47-saga.
Er zijn momenten waarop je een situatie minutenlang kunt analyseren voordat je actie onderneemt, en andere momenten waarop de game je direct in achtervolgingen, geïmproviseerde infiltraties of spectaculaire scènes gooit die zo uit een Hollywood-blockbuster lijken te komen.
Als een missie te traag aanvoelt, wordt er een actiescène geactiveerd. Wanneer het spektakel dreigt te veranderen in een simpele interactieve gang, geeft de game je weer de ruimte om te plannen.
Een zeer goed uitgevoerd gevecht
De gevechten combineren tegenaanvallen, ontwijkingen en uiterst gechoreografeerde animaties die een constant gevoel van controle en elegante brutaliteit overbrengen. Bond vecht niet als een superheld, maar ook niet als een doorsnee soldaat.
Het interessante is hoe het samengaat met de andere beschikbare hulpmiddelen. Je kunt je onopvallend te werk gaan, gadgets gebruiken, afleiding creëren of bepaalde situaties direct met vuurwapens oplossen. Geen van de opties lijkt volledig verkeerd.
De vuurgevechten zijn misschien wel het minst indrukwekkende onderdeel van het geheel. Ze werken goed, hebben impact en zorgen voor de nodige spanning tijdens de meest explosieve scènes, maar ze bereiken zelden hetzelfde niveau als de infiltratie of de gevechten van dichtbij.
Het lijkt erop dat IO Interactive zich nog steeds meer op zijn gemak voelt bij het opbouwen van spanning dan bij het ontwerpen van vuurgevechten.
Visuele overtuiging
Sommige scènes doen sterk denken aan games zoals Uncharted 4, door de combinatie van actie, verhaal en visueel spektakel. Het verschil is dat er hier altijd een subtiel spionage-element aanwezig is, waardoor het geheel geen zinloze achtbaanrit wordt.
Het bereikt niet het niveau van waanzin van Naughty Dog's beste scènes, maar het probeert er ook niet rechtstreeks mee te concurreren.
De omgevingen zijn enorm, boordevol details en perfect afgestemd op de internationale fantasiewereld van James Bond. Van militaire complexen tot luxe casino's en geheime faciliteiten verborgen op onmogelijke locaties, de game straalt constant een miljoenenproductie uit. Patrick Gibson weet een zeer geloofwaardige versie van de jonge Bond neer te zetten, ver verwijderd van gemakkelijke imitaties en met genoeg charisma om het hele avontuur te dragen. Bovendien presteert de PlayStation 5-versie die we hebben getest over het algemeen erg goed.
Maar het is een vreemde mix; er zijn momenten waarop het een ontspannen spionage-ervaring wil zijn, vol observatie en planning. En andere momenten waarop het puur voor spektakel gaat, bijna zonder enige terughoudheid.
Mening van de redacteur
IO Interactive begrijpt het personage, respecteert zijn nalatenschap en durft tegelijkertijd iets anders te creëren. De mix van stealth, cinematische actie en verhaal werkt. De gevechten hebben karakter, de omgevingen zijn uitstekend en de campagne behoudt een zeer solide tempo gedurende bijna het hele avontuur.
Niet alle elementen passen even perfect in elkaar, maar juist omdat het niemand probeert te kopiëren, vindt het uiteindelijk een vrij unieke identiteit.
Na zoveel jaren afwezigheid keert Bond terug naar de videogame-industrie met iets veel belangrijkers dan nostalgie: een duidelijke visie voor de toekomst.