Wargaming heeft zich jarenlang relatief comfortabel gevoeld binnen zijn eigen ecosysteem. World of Tanks heeft lang geleden een formule gevonden die nog steeds werkt, met een enorme community en een zeer herkenbare identiteit. Juist daarom is het verrassend dat World of Tanks: HEAT geen traditioneel vervolg of een simpele visuele evolutie is, maar eerder een behoorlijk ambitieuze poging om de franchise naar het domein van moderne hero shooters te brengen. En ja, vergelijkingen met Overwatch, Apex Legends of zelfs enkele recente Call of Duty-modi worden vrijwel vanaf de eerste minuut gemaakt.
Het idee klinkt misschien vreemd op papier. Tanks met speciale vaardigheden, personages met duidelijke rollen, snellere wedstrijden en een veel meer arcade-achtige aanpak dan het klassieke World of Tanks. Het merkwaardige is dat het veel beter werkt dan het leek toen het werd aangekondigd.
Dit is geen revolutie binnen het genre, noch het volgende competitieve fenomeen, maar het is een verrassend degelijk experiment dat een redelijke balans weet te vinden tussen toegankelijkheid, spektakel en tactische diepgang.
Een koerswijziging
De eerste indruk die HEAT achterlaat, is dat Wargaming een van de grootste problemen bij het aantrekken van nieuwe spelers perfect heeft begrepen. Het originele World of Tanks blijft een fascinerend spel voor wie het ritme te pakken krijgt, maar het is ook traag, veeleisend en niet erg toegankelijk voor nieuwkomers.
De potjes zijn korter, de maps zijn ontworpen om constante gevechten te genereren en het tempo doet veel meer denken aan een moderne shooter dan aan een licht gepantserde gevechtssimulator. Er is vrijwel geen wachttijd en er gebeurt altijd wel iets op het scherm.
Dat betekent niet dat strategie verdwenen is. Positiebeheer, hedging en inzicht in wanneer je moet doorzetten of terugtrekken blijven belangrijk. Het verschil is dat alles nu in een veel sneller tempo gebeurt.
Het resultaat is een veel directer en spectaculairder spel, hoewel het daardoor ook iets van de persoonlijkheid verliest die het traditionele World of Tanks zo bijzonder maakte.
Een verscheidenheid aan agenten, sommige beter, sommige slechter.
De grootste nieuwe toevoeging zijn de agenten. Elke agent heeft een specifieke rol en unieke vaardigheden die de gameplay aanzienlijk beïnvloeden. Er zijn defensieve profielen, schadespecialisten en opties die meer gericht zijn op ondersteuning of gebiedscontrole.
Het goede nieuws is dat deze mogelijkheden niet zomaar een oppervlakkige laag lijken te zijn die bovenop de tanks is aangebracht.
Tijdens de wedstrijden ontstaan interessante situaties, dwingen ze tot teamcoördinatie en voegen ze een tactische dimensie toe die het originele World of Tanks nooit had. Sommige confrontaties voelen aan als een mix tussen gepantserde oorlogsvoering en een futuristische hero shooter, iets wat op papier absurd klonk, maar in de praktijk volkomen logisch is.
Een minder positief aspect is dat er nog steeds duidelijke onevenwichtigheden bestaan tussen de personages. Sommige agenten beschikken over buitengewoon veelzijdige vaardigheden, terwijl anderen veel meer afhankelijk lijken te zijn van de samenstelling van hun team om echt effectief te zijn.
Technische degelijkheid
Wargaming heeft het project ontwikkeld op een nieuwe, eigen technologische basis, en dat is vooral merkbaar in de vloeiendheid van de actie en de algehele visuele kwaliteit. De omgevingen zijn veel gedetailleerder, de vernietigingseffecten zijn spectaculair en de explosies voelen zwaar aan, wat perfect past bij het type gevechten dat de game biedt.
De tanks blijven de absolute sterren en zijn met een uitstekende mate van detail nagebootst. Zelfs wanneer de artistieke vormgeving wat meer futuristische vrijheden neemt, verlies je nooit het gevoel dat je enorme en gevaarlijke machines bestuurt.
Bovendien lijkt de prestatie behoorlijk stabiel, zelfs tijdens de meest chaotische gevechten, wat vooral belangrijk is in een game waarin projectielen, vaardigheden en explosies constant over het scherm vliegen. Het is geen grafisch hoogstandje dat de generatie zal herdefiniëren, maar het is wel een visueel verzorgd product.
Het is nog steeds een tankspel.
Veel spin-offs mislukken omdat ze te hard hun best doen om de huidige trends na te bootsen en daardoor hun eigen identiteit verliezen. Wargaming heeft dat risico genomen, maar is gelukkig niet te ver gegaan.
Onder alle speciale vaardigheden schuilt een gevechtssysteem gebaseerd op bepantsering, positionering en terreinanalyse dat direct aansluit op de originele franchise.
- De gevolgen blijven merkbaar.
- Slechte dekking betekent slechte resultaten.
- Jezelf blootstellen is geen optie.
Het is nog in aanbouw.
Wat HEAT nog enigszins als een project in ontwikkeling aanvoelt, is de hoeveelheid beschikbare content. De game wordt gelanceerd met acht operators, vijftien voertuigen, verschillende competitieve modi en een handvol redelijk gevarieerde maps. Op papier is dat niet slecht, zeker gezien het feit dat het een nieuwe free-to-play titel is.
De algehele structuur biedt urenlang speelplezier, maar het mist nog steeds de variatie die andere gevestigde concurrenten in het genre wel bieden. Het is duidelijk dat Wargaming inzet op een model van constante groei door middel van seizoenen en updates, dus dit probleem zal waarschijnlijk in de loop der tijd minder worden.
Een ander aspect dat enige voorzichtigheid verdient, is het economische model. Wargaming spreekt van een "free-to-win"-filosofie die voornamelijk gebaseerd is op cosmetische items, optionele voortgang en battle passes. Op papier klinkt het redelijk, en er zijn geen bijzonder verontrustende signalen gedurende de eerste paar uur, maar games-as-a-service onthullen hun ware intenties vaak pas enkele maanden na de lancering.
Eindoordeel
World of Tanks: HEAT had alle ingrediënten in zich om een van die vreemde experimenten te worden waar niemand om gevraagd heeft en die na een paar maanden weer verdwijnen. Wat verrassend is, is dat Wargaming erin geslaagd is iets veel interessanters te creëren dan verwacht.
De mix van hero shooter en gepantserde gevechten werkt goed. De wedstrijden zijn snel, het agentensysteem zorgt voor echte variatie en de technische aspecten zijn zeer solide. Tegelijkertijd zijn er nog steeds enkele duidelijke onevenwichtigheden, een zeker gebrek aan content en onduidelijkheden rondom toekomstige monetisatie.
Het bereikt niet de diepgang van het klassieke World of Tanks, noch herdefinieert het het multiplayergenre, maar dat is ook niet de bedoeling. Het doel is om een snellere, toegankelijkere en spectaculairdere versie van tankgevechten te bieden, en daarin slaagt het aardig.