Wargaming od lat czuje się dość swobodnie w swoim ekosystemie. World of Tanks dawno temu znalazł formułę, która nadal działa, szczycąc się ogromną społecznością i rozpoznawalną tożsamością. Właśnie dlatego zaskakujące jest, że World of Tanks: HEAT nie jest tradycyjną kontynuacją ani prostą ewolucją wizualną, a raczej dość agresywną próbą przeniesienia serii do świata współczesnych strzelanek z bohaterami. I tak, porównania do Overwatch, Apex Legends, a nawet niektórych niedawnych trybów Call of Duty pojawiają się praktycznie od pierwszej minuty.
Pomysł może wydawać się dziwny na papierze. Czołgi ze specjalnymi umiejętnościami, postacie z określonymi rolami, szybsze mecze i znacznie bardziej zręcznościowy klimat niż w klasycznym World of Tanks. Co ciekawe, działa o wiele lepiej, niż się wydawało w momencie zapowiedzi.
Nie jest to rewolucja w gatunku ani kolejne zjawisko konkurencyjne, ale zaskakująco udany eksperyment, w którym udało się osiągnąć rozsądny balans między przystępnością, widowiskowością i głębią taktyczną.
Zmiana kursu
Pierwsze wrażenie, jakie robi HEAT, jest takie, że Wargaming doskonale zrozumiał jeden z głównych problemów w przyciąganiu nowych graczy. Oryginalny World of Tanks pozostaje fascynującą grą dla tych, którzy wczują się w jej rytm, ale jest też powolny, wymagający i nieprzyjazny dla nowicjuszy.
Mecze są krótsze, mapy zaprojektowano tak, aby generowały ciągłe starcia, a ogólne tempo rozgrywki bardziej przypomina współczesną strzelankę niż symulator walki w lekkim opancerzeniu. Przestoje praktycznie nie występują, a na ekranie ciągle coś się dzieje.
To nie znaczy, że strategia zniknęła. Zarządzanie pozycjami, stosowanie hedgingu i rozumienie, kiedy należy pchnąć, a kiedy wycofać, nadal jest ważne. Różnica polega na tym, że teraz wszystko dzieje się znacznie szybciej.
W efekcie powstała gra o wiele bardziej bezpośrednia i widowiskowa, choć traci ona część charakteru, który czynił tradycyjną grę World of Tanks wyjątkową.
Różnorodność agentów, niektórzy lepsi, niektórzy gorsi
Największą nowością są Agenci. Każdy z nich pełni określoną rolę i posiada unikalne umiejętności, które znacząco wpływają na rozgrywkę. Dostępne są profile defensywne, specjaliści od obrażeń oraz opcje bardziej skoncentrowane na wsparciu lub kontroli obszaru.
Dobra wiadomość jest taka, że te umiejętności nie sprawiają wrażenia zwykłej warstwy powierzchniowej umieszczonej na szczycie czołgów.
Podczas meczów tworzą ciekawe sytuacje, wymuszają koordynację zespołową i dodają taktycznego wymiaru, którego nie było w oryginalnym World of Tanks. Niektóre starcia sprawiają wrażenie połączenia wojny pancernej z futurystyczną strzelanką z bohaterami – coś, co brzmiało absurdalnie na papierze, ale w praktyce ma sens.
Mniej pozytywnym aspektem jest to, że wciąż istnieją pewne oczywiste braki w równowadze między postaciami. Niektórzy agenci dysponują zbyt wszechstronnymi narzędziami, podczas gdy inni zdają się polegać w większym stopniu na składzie drużyny, aby być naprawdę skutecznymi.
Solidność techniczna
Wargaming opracował projekt na nowym, autorskim fundamencie technologicznym, co jest szczególnie widoczne w płynności akcji i ogólnej jakości wizualnej. Otoczenie jest o wiele bardziej szczegółowe, efekty zniszczeń spektakularne, a eksplozje dają poczucie ciężaru, idealnie pasując do rodzaju walki oferowanej przez grę.
Czołgi pozostają prawdziwymi gwiazdami i zostały odtworzone z doskonałym poziomem szczegółowości. Nawet gdy oprawa graficzna pozwala sobie na nieco bardziej futurystyczne swoboda, widz nigdy nie traci poczucia pilotowania ogromnych i niebezpiecznych maszyn.
Co więcej, wydajność wydaje się dość stabilna nawet podczas najbardziej chaotycznych starć, co jest szczególnie ważne w tytule, w którym pociski, umiejętności i eksplozje nieustannie przelatują przez ekran. Nie jest to graficzny majstersztyk, który zredefiniuje generację, ale jest to wizualnie dopracowany produkt.
To nadal gra czołgowa
Wiele spin-offów upada, ponieważ zbyt mocno starają się naśladować aktualne trendy i w efekcie tracą własną tożsamość. Wargaming podjął to ryzyko, ale na szczęście nie przekroczył granicy.
Pod wszystkimi specjalnymi umiejętnościami istnieje warstwa walki oparta na pancerzu, pozycjonowaniu i odczytywaniu terenu, która nawiązuje bezpośrednio do oryginalnej serii.
- Skutki nadal mają znaczenie.
- Słabe pokrycie oznacza złe wyniki.
- Narażanie się na niebezpieczeństwo nie jest rozwiązaniem.
Jest jeszcze w budowie.
To, co sprawia, że HEAT wciąż sprawia wrażenie pracy w toku, to ilość dostępnej zawartości. Gra startuje z ośmioma operatorami, piętnastoma pojazdami, kilkoma trybami rywalizacji i garścią dość zróżnicowanych map. Na papierze to całkiem nieźle, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że to nowa, darmowa gra.
Ogólna struktura gry zapewnia rozrywkę na wiele godzin, ale wciąż nie dorównuje poziomowi różnorodności oferowanemu przez innych uznanych konkurentów w tym gatunku. Wargaming ewidentnie stawia na model ciągłego rozwoju poprzez sezony i aktualizacje, więc problem ten prawdopodobnie z czasem zmaleje.
Kolejnym aspektem, na który warto zwrócić uwagę z pewną dozą ostrożności, jest model ekonomiczny. Wargaming mówi o filozofii „free-to-win” opartej głównie na przedmiotach kosmetycznych, opcjonalnych postępach i karnetach bojowych. Na papierze brzmi to rozsądnie i w ciągu pierwszych kilku godzin nie widać żadnych szczególnie niepokojących sygnałów, ale gry jako usługa często ujawniają swoje prawdziwe intencje już kilka miesięcy po premierze.
Opinia ostateczna
World of Tanks: HEAT miał wszystkie cechy, by stać się jednym z tych dziwnych eksperymentów, o które nikt nie prosił i które po kilku miesiącach znikają. Zaskakujące jest to, że Wargamingowi udało się stworzyć coś o wiele ciekawszego, niż oczekiwano.
Połączenie strzelanki z bohaterami i walki pancernej sprawdza się znakomicie. Rozgrywki są dynamiczne, system agentów dodaje im różnorodności, a aspekty techniczne są bardzo solidne. Jednocześnie wciąż istnieją oczywiste braki w równowadze, pewne braki w zawartości i niewiadome dotyczące przyszłej monetyzacji.
Nie osiąga głębi klasycznego World of Tanks ani nie redefiniuje gatunku gier wieloosobowych, ale nawet nie próbuje. Jej celem jest zaoferowanie szybszej, bardziej przystępnej i spektakularnej wersji walki pancernej i całkiem dobrze jej to wychodzi.