James Bond, çok uzun zamandır GoldenEye'ın nostaljisi ve unutulmaya yüz tutmuş bir dizi uyarlama arasında sıkışıp kalmıştı. Ancak, Hitman'in arkasındaki parlak stüdyo IO Interactive vardı; bu stüdyonun daha büyük, daha sinematik ve çok daha duygusal bir şey inşa edebileceğini kanıtlaması gerekiyordu.
007 First Light, karakteri sıfırdan yeniden yaratmaya çalışmıyor. Bunun yerine çok daha karmaşık bir şey yapıyor: karakteri inşa ediyor. Sinemanın en ünlü ajanının genç, kusurlu ve şaşırtıcı derecede insani bir versiyonu. Fragmanlarda göründüğünden çok daha fazla kişilik katılarak sızma, aksiyon ve görsel şöleni bir araya getiriyor.
Daha ilginç bir karakter
Burada, odaya kusursuz bir smokinle giren ve her zaman on tane planı hazırda tutan Bond'u kontrol etmiyoruz. Henüz tanıdığımız o soğukkanlı canavara dönüşmeyi öğrenen genç bir ajanla uğraşıyoruz.
First Light neredeyse gizli bir köken öyküsü gibi işlev görüyor. Kovalamacalar, uluslararası komplolar, karizmatik kötü adamlar ve imkansız aletler var. Ancak sürekli bir öğrenme ve evrim duygusu da var. Bond hatalar yapıyor, doğaçlama yapıyor ve dürtüsel kararlar alıyor. Bazen tamamen sezgileriyle hayatta kalıyormuş gibi bile görünüyor.
Senaryo her zaman aynı seviyeyi korumuyor. Bazı farklılıklar var. tahmin edilebilir dönüşler Bazı yan karakterler olay örgüsünden çok çabuk kayboluyor, ancak genel olarak çok zor bir şeyi başarıyor: Patlamalar durduktan sonra bile Bond'un bu yeni versiyonunu ilgi çekici kılıyor.
Hitman'in kökenleri
Evet, Hitman'in DNA'sı mevcut. Nispeten açık seviyeler var, Hedeflere ulaşmak için birden fazla yol, alternatif rotalar ve gözlemi ödüllendiren bir tasarım. Ancak First Light, Agent 47 serisinin neredeyse saplantılı özgürlüğünü hedeflemiyor.
Bazı anlarda harekete geçmeden önce birkaç dakika boyunca bir durumu analiz edebilirsiniz, bazı anlarda ise oyun sizi doğrudan kovalamacalara, doğaçlama sızmalara veya Hollywood gişe rekorları kıran filmlerden alınmış gibi görünen muhteşem sahnelere atar.
Bir görev çok yavaş ilerlemeye başladığında, Bir aksiyon sahnesi belirir. Gösteri sıradan bir etkileşimli koridora dönüşme tehlikesiyle karşı karşıya kaldığında, oyun size yeniden plan yapma olanağı sunuyor.
Çok iyi kurgulanmış bir dövüş
Çatışmalar karşı saldırıları, kaçınmaları ve hamleleri bir araya getiriyor. son derece koreografik animasyonlarBöylece sürekli bir kontrol duygusu ve zarif bir vahşet iletiyor. Bond bir süper kahraman gibi dövüşmüyor, ama geleneksel bir asker gibi de dövüşmüyor.
İlginç olan, diğer mevcut araçlarla nasıl bir arada var olduğudur. Gizliliğe başvurabilir, aletler kullanabilir, dikkat dağıtıcı unsurlar yaratabilir veya belirli durumları doğrudan ateş ederek çözebilirsiniz. Seçeneklerin hiçbiri tamamen yanlış görünmüyor.
Belki de filmin en az başarılı kısmı çekim sahneleridir. İyi çalışıyor, etkili ve en patlayıcı sahnelerde sonuç veriyor, ancak nadiren sızma veya yakın dövüş seviyesindeki performansa ulaşıyor.
IO Interactive'in hâlâ çatışma sahneleri tasarlamaktan ziyade gerilim yaratmakta daha rahat olduğu izlenimi veriyor.
Görsel ikna
Bazı sahneler tarz olarak Uncharted 4 gibi oyunları çok anımsatıyor. Aksiyonu, anlatıyı ve görsel şöleni bir araya getirmek. Aradaki fark şu ki, burada her zaman küçük bir casusluk unsuru mevcut ve bu da her şeyin bağlamdan kopuk bir hız trenine dönüşmesini engelliyor.
Naughty Dog'un en iyi sahnelerinin çılgınlık seviyesine ulaşmasa da, onlarla doğrudan rekabet etmeye de çalışmıyor.
Ortamlar devasa, detaylarla dolu ve uluslararası James Bond fantezisine mükemmel bir şekilde uyarlanmış. Askeri komplekslerden lüks kumarhanelere ve imkansız yerlerde gizlenmiş gizli tesislere kadar oyun, sürekli olarak milyonlarca dolarlık bir yapım hissi veriyor. Patrick Gibson, kolay taklitlerden çok uzak ve tüm macerayı taşıyacak kadar karizmaya sahip, son derece inandırıcı bir genç Bond versiyonu yaratmayı başarıyor. Dahası, Test ettiğimiz PlayStation 5 sürümünde genel performans oldukça iyiydi.
Ama bu garip bir karışım; bazı anlarda gözlem ve planlamayla dolu, rahat bir casusluk deneyimi olmak istiyor. Diğer anlarda ise neredeyse sınırsız bir şekilde saf gösteriye yöneliyor.
Editörün görüşü
IO Interactive, karakteri anlıyor, mirasına saygı duyuyor ve aynı zamanda farklı bir şey inşa etmeye cesaret ediyor. Gizlilik, sinematik aksiyon ve anlatının birleşimi işe yarıyor. Savaş sistemi kendine özgü bir karaktere sahip, ortamlar mükemmel ve oyunun neredeyse tamamı boyunca temposu oldukça sağlam.
Tüm unsurlar aynı hassasiyetle bir araya gelmiyor, ancak Tam olarak kimseyi taklit etmeye çalışmadığı için, kendine özgü bir kimlik buluyor.
Uzun yıllar aradan sonra Bond, nostaljiden çok daha önemli bir şeyle video oyunlarına geri dönüyor: geleceğe yönelik net bir yol haritası.